صفحه ها
دسته
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 255166
تعداد نوشته ها : 109
تعداد نظرات : 6
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان


رئیس جمهور گفت: «استان البرز » با مرکزیت کرج از سوی هیئت دولت تصویب شد و مطالعات آن رو به پایان است و در قالب لایحه ای به مجلس ارائه می شود.
محمود احمدی نژاد در نشست خبری با خبرنگاران که در پایان سفر دور دوم به استان تهران و پس از تشکیل جلسه هیئت دولت ویژه تهران انجام شد از استان شدن شهرستان کرج، با نام استان البرز و با مرکزیت کرج خبر داد.
این طرح باید به صورت یک لایحه از طرف دولت به مجلس ارائه و پس از بررسی در کمیسیون های مربوطه به صحن علنی مجلس ارائه شود.

احمدی نژاد: هیئت دولت تبدیل کرج به استان را تصویب کرد

 
دسته ها : اجتماعی
يکشنبه بیست و یکم 4 1388


وکیل سعید حجاریان از ملاقات روز سه شنبه همسر و بستگان سعید حجاریان با وی خبر داد.
غلامعلی ریاحی در تماس با ایسنا اظهار کرد: بعد از اخبار ضدونقیضی که در مورد وضعیت سعید حجاریان منتشر شد، همسر وی و بنده از دادستان تهران درخواست ملاقات با حجاریان را کردیم تا از نزدیک با او ملاقات کنیم. دادستان تهران با این ملاقات موافقت کرد و روز گذشته (سه شنبه)همسرآقای حجاریان همراه با بستگانشان با وی دیدار کردند.
وی ادامه داد: خانم حجاریان بعد از این ملاقات اعلام کرد که وضعیت حجاریان نسبت به دفعه قبل بهتر بوده و نحوه برخورد ماموران نیز خوب بوده است.

حجاریان با خانوداه خود دیدار کرد

 
دسته ها : سیاسی - اجتماعی
جمعه نوزدهم 4 1388


گفت: تازه چه خبر؟!
گفتم: روزنامه آمریکایی «وال استریت ژورنال» و چند رسانه آمریکایی دیگر گزارش های از مراسم اعتکاف منتشر کرده و ادعا کرده اند اینها جمعی از مردم ایران هستند که به عنوان حمایت از اصلاح طلبان در مساجد کشور دست به یک اعتصاب 3 روزه زده اند!
گفت: خب! دیگه چی؟!
گفتم: همین روزنامه نوشته که این عده برای نشان دادن اوج اعتراض خود، فقط شب ها غذا می خورند و روزها از خوردن و آشامیدن خودداری می ورزند!
گفت: حیوونکی این آمریکایی ها بدجوری کم آورده اند!
گفتم: چه عرض کنم؟! به قول شاعر؛
مردک خر دهد به مهمان دوغ
چه کند، نیستش جز این در مشک
کهنه مشکش مباد هیچ تهی
یارب از دوغ تازه، یعنی کشک

کشک (گفت و شنود؟)

 
دسته ها : سیاسی - اجتماعی
جمعه نوزدهم 4 1388


گفت: تعدادی از گروههای ضدانقلاب مقیم خارج که در انتخابات اخیر برای نامزد جبهه اصلاحات یقه چاک می دادند، اعلام کرده اند که بدجوری دچار سرخوردگی و سردرگمی شده اند.
گفتم: ولی این گروهها سال هاست که در کوچه های سردرگمی پرسه می زنند.
گفت: اعلام کرده اند که تا حالا انتخابات را تحریم کرده بودیم ولی حالا هم که به خاطر حمایت از اصلاح طلبان شعار شرکت در انتخابات دادیم، نتیجه آن شد که احمدی نژاد چند برابر بیشتر رأی بیاورد.
گفتم: حیوونکی ها این گروههای ضدانقلاب که نه سر پیازند و نه ته پیاز.
گفت: اما یکی از همین گروههای ضدانقلاب از این که مسئولین جمهوری اسلامی به آنها هیچ اهمیتی نداده اند حسابی عصبانی شده و جیغ بنفش کشیده!
گفتم: پدری به فرزندش می گفت اگر توی دستشویی یک سوسک دیدی با دمپایی توی سرش نکوب، بی توجه از کنارش رد شو که از صد تا فحش براش بدتره!

سوسک (گفت و شنود)

 

دسته ها : سیاسی - اجتماعی
يکشنبه جهاردهم 4 1388


انتخابات 22خرداد شرایط سیاسی ویژه ای را در ایران به نمایش گذاشت. به طور معمول در هر انتخابات، گروه های سیاسی با هم به رقابت می پردازند که خود را بخشی از نظام سیاسی موجود می دانند و ساز و کارهای حقوقی تعبیه شده در آن برای چرخش قدرت را پذیرفته اند. نفس مشارکت گروه های سیاسی در انتخابات، حتی اگر به این موضوع تصریح نکنند، به این معناست که خود را بخشی «بهنجار» از سیستم سیاسی موجود می دانند و بنا دارند در چارچوب آن برای به دست گرفتن قدرت با گروه های دیگری که آنها هم همین اصل را پذیرفته اند رقابت کنند. تحت این شرایط، چنان که بسیاری از دانشمندان علوم سیاسی گفته اند، نتیجه انتخابات هرچه باشد به افزایش مشروعیت نظام سیاسی منجر خواهد شد. به عبارت دیگر، همین که یک نظام سیاسی امکان گردش قدرت از طریق رقابت میان گروه های مختلف و انتخاب مردم از میان آنها را فراهم می آورد، بر مشروعیت سیاسی خود افزوده است صرف نظر از اینکه کدام گروه رای بیاورد و قدرت را در دست بگیرد. به این ترتیب برخلاف گروه های سیاسی که در انتخابات مختلف گاه شکست می خورند و گاه پیروز می شوند، نظام سیاسی همواره برنده انتخابات است چرا که «ظرف رقابت» را به وجود آورده و حفظ کرده است.
در انتخابات 22 خرداد این رویه معمول در هم ریخت و شرایطی ویژه پدیدار شد. اصلاح طلبان در این انتخابات به وضوح نه به عنوان یک گروه سیاسی درون نظام که قصد رقابت «آرام و قاعده مند» دارد بلکه در قامت اپوزیسیونی تمام عیار به صحنه آمدند. هنوز چند ماه تا انتخابات مانده بود که گفتند هیچ اعتمادی به روند برگزاری انتخابات ندارند و تصور می کنند حتما در آن تقلب خواهد شد! بعد از آن، رییس دولت را پی در پی دروغگو خواندند تا به تعبیر خودشان کار را به جایی برسانند که اگر احمدی نژاد گفت ماست سفید است مردم باور نکنند. در مرحله بعد، با اعلام اینکه نهادهای قانونی متولی نظارت بر انتخابات را قبول ندارند، به تشکیل نهاد نظارتی موازی روی آوردند تا در روز انتخابات به زعم خودشان به جمع آوری مدارک و مستندات تخلفات انجام شده بپردازند. اقدام بعدی فراخوانی هواداران خود به خیابان ها بود که در موارد متعددی به ایجاد آشوب و ناامنی شدید در آستانه انتخابات منجر شد. یک روز قبل از انتخابات پای خارجی ها را هم به میان کشاندند. کاندیدای اصلاح طلبان در مقابل جمعی از خبرنگاران خارجی خود را پیروز انتخابات خواند و گفت این موضوع قطعی است مگر اینکه تقلب شده باشد! فردای انتخابات، کاندیدای اصلاح طلب بی آنکه هیچ سندی داشته باشد از وقوع تخلفات گسترده در انتخابات خبر داد و ضمنا اعلام کرد که از هرگونه مراجعه به نهادهای قانونی که دقیقا برای رسیدگی به شکایاتی از این دست ایجاد شده اند خودداری خواهد کرد. او در عوض هواداران خود را -درست مانند روزها و شب های قبل از انتخابات- به حضور در خیابان ها فرا خواند و هر روز با صدور بیانیه های تحریک کننده و هیجان انگیز از آنها خواست در خیابان ها بمانند و تا انتخابات ابطال نشده به خانه برنگردند. نتیجه، کشته و مجروح شدن ده ها تن، وارد آمدن میلیاردها ریال خسارت به اموال خصوصی و عمومی و ضربه خوردن به جایگاه و آبروی نظام در محیط داخلی و بین المللی بوده است.
نظام جمهوری اسلامی با افراد و گروه هایی از این دست چگونه باید برخورد کند؟ کسانی که اگر انتخابات را ببرند تبدیل به اپوزیسیونی خطرناک درون نظام می شوند و امکانات نظام را برای ضربه زدن به اصل آن به کار می گیرند- چنانکه تجربه حضور 8 ساله آنها در دولت و تصدی 4 ساله مجلس به وضوح نشان می دهد- و اگر انتخابات را ببازند خود را پیروز می نامند و دست در دست عوامل خارجی خیابان ها را آتش می زنند، معنای این رفتارها هیچ چیز جز این نیست که این افراد وگروه ها ولو به زبان چیز دیگری بگویند اصل نظام سیاسی را قبول ندارند و انتخابات را هم- مثل حضور در دولت و دیگر نهادهای نظام- چه ببازند و چه ببرند فقط ابزاری برای ضربه زدن به اقتدار، جایگاه و اعتبار نظام وایجاد دردسر برای آن می دانند. با چنین گروه هایی که هیچ کدام از قواعد بازی را به رسمیت نمی شناسند اما خود را پیروز همه مراحل بازی می دانند و از به هم زدن میز بازی در صورت لزوم هم ابایی ندارند چه باید کرد؟ آیا می توان پذیرفت که این افراد و گروه ها همچنان بخشی از جامعه سیاسی باشند؟! تامل در این پرسش ضرورتی است که نمی توان و نباید از مواجهه با آن گریخت.
مهدی محمدی

تکلیف چیست؟ (یادداشت روز)

 
دسته ها : اجتماعی
يکشنبه جهاردهم 4 1388


گفت: بسیاری از کشورهای اروپایی شرکت کننده در اجلاس اتحادیه اروپا در بروکسل با درخواست دولت انگلیس علیه ایران به شدت مخالفت کرده اند.
گفتم: مگر دولت انگلیس چه درخواستی داشت؟
گفت: از سایر دولت های اروپایی خواسته بود برای حمایت از مدعیان اصلاحات سفرای خود را از ایران فرا بخوانند ولی کشورهای اروپایی با اشاره به اقتدار ایران و نیاز آنها به رابطه با کشورمان درخواست انگلیس را نپذیرفته اند.
گفتم: حالا انگلیس قرار است چه خاکی بر سر خودش بریزد؟!
گفت: چه عرض کنم؟! شاید خودش به تنهایی اقدام کند!
گفتم: شخصی در یک عملیات انتحاری خودش را با یک کایت به یک ساختمان بلند کوبید و 101 کشته و مجروح برجای گذاشت. یکی خودش که در دم کشته شد و 100 نفر دیگر هم از خنده روده بر شده و برای معالجه به بیمارستان اعزام شدند!

کایت (گفت و شنود)

 

دسته ها : سیاسی - اجتماعی
شنبه سیزدهم 4 1388
X